ค่ำคืนกลืนฟ้าดิน ดื่มกินถวิลวอนหวั่น
แดนสายัณห์พลันมืดไป
โอ้มืดค่ำอำพราง ใจเอ๋ยเคยคว้างอย่างไร
ยังหวั่นใจไหวทรวง
ท่ามกลางสังหรณ์เห็นเธอฉะอ้อนหลอนลวง
เหมือนยังห่วงทวงขวัญ
ยังรักฉันหรือไรเล่าจึงใฝ่เฝ้าตามฉัน
นึกไปใจสั่นขวัญคลอน
ค่ำคืนยืนโศกา อกโรยอ้อมล้าแรงอ่อน
ใจร้าวรอนวอนหวีดคราง
โอ้โลกมืดละเมอเหมือนเธอครวญเพ้อพล่ามพลาง
ชูอ้อมกาง ร้างรอ
อยากกลับคืนรับขวัญ เล้าโลมทรวงสั่นฝันคลอ
ทุกข์เราเขาก็พอหาย
แต่เธอฉันนั้นนิราศ แรมสวาทวายร้าย
คล้ายจันทร์กระต่ายหมายกัน
|
