จำอำลาถิ่นศึกษาสถาน
ได้อยู่มาเนิ่นนานเคยซึ้งซ่านเบิกบานอุรา
บุรีรัมย์นามนี้เหมือนเตือนว่า
อย่าแรมร้างห่างลาไม่คืนมาสู่ขวัญ
รอยอาลัยที่ในรั้วม่วงเหลือง
ถิ่นประเทศประเทืองยังฝันเฟื่องเนื่องในอกนั้น
เพียงกายไกลหทัยยังไหวหวั่น
เฝ้าทวนความสัมพันธ์ความรักมั่นไม่เว้นวาย
ใจอาวรณ์อ่อนระโหยโรยล้า
ให้คอยหวนครวญหามวลมิตรไม่หาย
บุรีรัมย์ถิ่นสำราญไม่หน่าย
ที่ดับร้อนให้คลายได้เย็นขวัญมั่นไป
ลาอาจารย์ท่านเคยสอนสั่งมา
ช่วยหล่อหลอมศรัทธาจนสมค่าแห่งครูแกร่งไกร
จำยังจำตะแบงงามหวามใจ
ราชพฤกษ์พิไลชวนฝันใฝ่อยู่นิรันดร์
|
