จะไปหนใดดุ่มเดินด่วนไปมิได้พูดจา
อย่าทำเฉยชาบอกทีเถิดหนาหรือว่าโกรธใคร
ดูหันหุนว้าวุ่นจริงเออหรือว่าเธอกังวลอะไร
อย่านิ่งไว้แค้นเคืองสิ่งใดลองว่าไปให้หายขุ่นหมอง
ท่าทีพิกลช่างดูสับสนเสียจนน่าชัง
วุ่นวายเสียจังไม่ดูหน้าหลังคลั่งครางเร่าร้อง
คล้ายคล้ายบ้าหลงคว้าเงาฝันเหลวเปล่าเพราะเมาลำพอง
แสนหยิ่งผยองมิทันใดไตร่ตรองร้องร่ำละเมอ
จะไปไหนกันวุ่นวายน่าขันเพ้อกันวุ่นไป
หากเธอเหงาใจไม่ต้องไปไหนหาใครหรอกเธอ
เชิญซิขาขออย่าทำเมินหวังเพลิดเพลินไยเมินเล่าเออ
จะสนองรับรองให้เธอขวัญปริ่มเปรอต้องเพ้อใฝ่หา
ด่วนเดินเหินไปไม่มองสิ่งใดคล้ายคนโง่งม
ตั้งตาคว้าลมก็คงจะสมชวดชมแหละหนา
คิดไว้หน่อยคล้อยเคลิ้มไปเขาเย้ยให้แล้วอายขายหน้า
เหมือนหมดปัญญาซ้ำในอุราจะว่าฉันใด
|
