คร่ำครวญคะนึงก็แต่ใฝ่ฝัน
เมื่อความรักนั้นยังชื่นสุดแสน
รักใดไหนจะเทียมแทน
สุดแสนสุขใจใครจะเท่า เหมือนรักเรานั้นร่วมผูกพัน
เพลิดเพลินพะนอคลอคู่เคลียเคล้า
สุขยามสองเราเมื่ออยู่เคียงขวัญ
หวานเหลือล้ำคำรำพัน
ท่ามกลางแสงจันทร์อันนวลผ่อง รักของเราต่างชื่นฉ่ำ
หวนรำลึก นึกแล้วชมชื่นใจ
ยังจำได้ ซึ้งตรึงใจในน้ำคำ
แต่รักนั้นกลับทำ
ต้องชอกช้ำ เหงาใจอยู่เดียว
เยือกเย็นสายลมที่โบกโบยมา
แต่รักนั้นหนาสุดจะแลเหลียว
รักเท่านั้นพลันขาดเกลียว
หม่นหมองเปล่าเปลี่ยวขมขื่น รักไม่คืนมาชื่นเชย
|
