ญ) ดึกค่อนคืนไปแล้วเดือนต่ำ
ลมพัดโชยน้อมนำระกำยิ่ง
ยามยินเรไรเศร้าใจจริง
หรีดหริ่งร้องระงมตรมฤทัย
สุขร่วมกันคืนนั้นเคียงอยู่
เคยชี้ชวนฉันดูดาวเดือนใกล้
เรายังรำพันฝากดวงใจ
แล้วไยปรวนแปรไปไกลจากกัน
เธอจากไป ใจยังคิดมั่น
คงผูกพัน รักมั่นต่อเธอมิวาย
ห่างจากกันไปแล้วรักเอย
ไยมิมาชื่นเชยละเลยให้
คงครวญรำพันอยู่เดียวดาย
เธอไปดังดวงใจมาขาดรอน
ช) อ่อนอกใจใฝ่ฝันขมขื่น
ครวญถึงความรักชื่นจนคืนค่อน
ดวงใจมัวเมาเฝ้าอาวรณ์
ยามนอนร้อนฤทัยใจพัวพัน
ก่อนก็เคยแนบน้องไม่ห่าง
ความหอมนวลสองปรางยังจำมั่น
มาเลือนลืมคำพร่ำรำพัน
มิทันเชยชมกันพลันจากไกล
ลมผ่านมา พาความรักใคร่
เลือนจากไป มิได้กลับมาพบกัน
ดั่งกับเธอที่เพ้อฝันใฝ่
ตัวฉันยังฝังใจอาลัยมั่น
รอคอยพธูคู่เคียงกัน
ทุกวันครวญรำพันมั่นแต่เธอ
|
