(ญ.) กามันเพรียก กา กา ลุกขึ้นเถิดพี่ขาหากินกันต่อไป
(ช.) มีขวัญตาเคียงใกล้ หวานใจพี่ไม่คลาย
(ญ.) ดูซิยังไม่พอ เฝ้าหยอกล้อเคล้าคลอกันไม่วาย
(ช.) เธอหอมไปทั่วกาย พี่ยังคงเสียดายแก้มน้อง
(ญ.) มัวเฝ้าประคองน้องจนลืมงาน
(ช.) ไปกับพี่เถอะนวล น้องตามพี่ไปสวนแล้วชวนพี่ขึ้นตาล
(ญ.) ตัวน้องมีงานบ้าน
(ช.) ทิ้งงานไปสักวัน
(ญ.) ชวนน้องไปให้รอ
(ช.) อยากจะขอเห็นนวลพอชื่นใจ
(ญ.) ยังมิยอมห่างไกล
(ช.) ถ้าเธอไปน้ำตาลต้องหวาน
(ญ.) เออ ช่างรำคาญน้ำตาลวาจา
(ช.) เราเดินคู่เชิญชวน ชี้กันให้ชมสวนล้วนงามชวนชื่นตา
(ญ.) มีมะปรางต้นหว้า
(ช.) มะกามะม่วงงาม
(ญ.) ลมพัดใบร่วงกราว
(ช.) หมากมะพร้าวมะนาวมะกรูดตาม
(ญ.) ดูมะเฟืองต้นงาม
(พร้อม) ต่างมีความสำราญสุขสันต์ เป็นคู่ชีวันหากินกันไป
(ช.) เราปีนขึ้นรองตาล แม้งวงที่ตาลหวานสูงเกินสักเท่าใด
(ญ.) รองน้ำตาลจนได้ น้ำใจเราอดทน
(ช.) ชาวสานเราทั่วกัน ต้องขยันหากินกันไม่จน
(ญ.) เรานี้เจียมกมล
(พร้อม) อยู่กันตามพื้นคนบ้านสวน
เป็นสุขพอควร สวนคือแดนตาย
|
