ลาแล้วจามจุรี

บ้านคนรักสุนทราภรณ์ www.websuntaraporn.com
     คำร้อง แก้ว อัจฉริยะกุล
ทำนอง เอื้อ สุนทรสนาน     
  ลาแล้วจามจุรี ที่เตือนใจ
เสียดายที่จากไป เคยอยู่ใกล้ทุกสมัยมั่น
เจ้าเอยเคยชิดติดพัน ต้องลาโศกศัลย์เศร้าใจ
นับแต่วันนี้ต่อไป
ลับลาจะห่างไกล เหมือนดังจะขาดใจ
คร่ำครวญหวนไห้ ก็ไม่คืนมา

ลาแล้วจามจุรี ที่เคยเห็น
มิตรดีที่เจ้าเป็น ได้ร่มเย็นทุกเสมอหน้า
จากไปใจหายจากลา โอ้ใครจะมาปลอบใจ
มิใช่จะร้างห่างไกล
ถึงตัวจะจากไป สัมพันธ์ทางจิตใจ
จะไกลหรือใกล้ใจอยู่ด้วยเอย
เนื้อเพลงในห้องบทเพลงได้รับความอนุเคราะห์จากสมาชิกที่รักในบทเพลงสุนทราภรณ์
ข้อมูลผู้ประพันธ์ทั้งคำร้องและทำนองล้วนได้มาจากการบอกกล่าว ข้อมูลอาจไม่ถูกต้องหรือคลาดเคลื่อน หากท่านพบว่าข้อมูลไม่ถูกต้อง โปรดแจ้งได้ที่ websuntaraporn@gmail.com หรือที่ นิมิตสววรค์
บ้านคนรักสุนทราภรณ์ www.websuntaraporn.com

© เอื้อเฟื้อโดย... นิมิตฯ
ผู้ขับร้อง : มัณฑนา โมรากุล
ลำนำเพลง คลิกที่นี่
เกร็ดเพลง


© ในช่วงปี พ.ศ. 2483 ครูเอื้อนำวงดนตรีมาบรรเลงเป็นประจำทุกปีในงานเฉลิมฉลองต่าง ๆ ของมหา วิทยาลัย และในช่วงนั้น เองเป็นช่วง ที่นิสิต ที่ครูเอื้อ และครูแก้วสนิทสนมด้วยถูกรีไทร์จากคณะพาณิชยศาสตร์ และการบัญชี จึงได้ร่วมกัน แต่งเพลงนี้ ขึ้นแสดงในรายการ ณ จุฬาลงกรณ์มหา วิทยาลัย โดยวงสุนทราภรณ์ เพื่อเป็นการอำลาอาลัยจากสถาบัน ที่รักแห่งนี้
-
© ฟังแล้วน้ำตาซึมทุกครั้ง โดยเฉพาะจากต้นฉบับที่คุณมัณฑนาร้อง
ลุงกต
© ชาวจุฬาสมัยก่อน รุ่น 40 กว่าปีที่แล้ว จะไม่มีใครกล้าร้องเพลงนี้ จนกว่าจะได้รับปริญญาแน่นอน สมัยนั้น วงสุนทราภรณ์ จะบรรเลงเพลงนี้ ตอน 2 ยามพอดี ของวันงานฉลองปริญญา ทุกๆคน จะช่วยกันร้องเต็มเสียง ทั้งน้ำตา นึกถึงแล้ว น้ำตาจะไหลออกมาให้ได้
ลุงกต
© ทุกคำทุกประโยคแต่งไว้อย่างประณีต "--เสียดายที่จากไป"นี่เมื่อได้อ่านประวัติเพลงนี้ถึงรู้ความหมาย และทุกคำต่อมาล้วนกินใจจนสุดท้าย"ถึงตัวจะจากไป สัมพันธ์ทางจิตใจจะไกลหรือใกล้ใจอยู่ด้วยเอย"----
สมควร
© ไม่ได้เห่อสถาบันนะคะ แต่ว่าคนร้อง ร้องได้กินใจมากๆบัณฑิตทุกท่าน(ส่วนมากสมัยก่อน)จะร้องได้ทุกเพลงแม้กระทั่งเนื้อร้องตรวจทานได้เลย
เปี๊ยก 2499
© ตึกคณะวิศวกรรม ยังคงสภาพเดิมหรือเปล่าครับ จากมานานอยากไปดูอีกที

แบน
© คิดว่าต้นจามจุรียังคงอยู่ เพื่อออกดอกก้มปูให้เกลื่อนถนนจากแยก ปทุมวันถึงสามย่าน นะครับ คิดถึงอดีต ไม่รู้จะมีให้ดูอีกหรือเปล่า หรือว่า เขาเอาไปสร้างรางรถไฟฟ้า เกลื่อนเมืองเสียหมดแล้ว เสียดายที่จากไป
แบน
© ยุคสมัยเปลี่ยนไป ปัจจุบันมีการนำมาร้องกันหลายเวอร์ชั่น ทั้งคุณอรวี สัจจานนท์ หรือนักร้องประสานเสียงของจุฬาฯเอง แต่ที่ฟังแล้วไพเราะกินใจที่สุดต้องเป็นเวอร์ชั่นคุณมัณฑนา โมรากุล ที่สามารถสะกดภวังค์บัณฑิตเก่าๆทุกคนที่ได้ฟังให้น้ำตาเอ่อซึม มองเห็นภาพตัวเองย้อนยุคกลับไปยังวันเก่าๆ ณ สถานที่อันเป็นที่รัก...จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
อารมณ์ดีมาก

เชิญส่งเกร็ดเกี่ยวกับเพลงลาแล้วจามจุรี