รำลึกถึงครูเอื้อกับเพลง
 โดย..ดร.มล.ก้อย นันทิวัชรินทร์
แหล่งที่มา : หนังสือ 84 ปี เอื้อ สุนทรสนาน 
   
   
งานละออบุญก่อเกื้อ ส่งหนุน
เสียงเสนาะดนตรีลมุล  อะเคื้อ
บรรสานศัพท์เพลงสุน -  ทรียิ่ง
ล้วนหลากงานครูเอื้อ  แต่งไว้ฤาสลาย
   
แม้สายชีวิตม้วย  มรณ์มลาย
เสียงพร่ำคำเสียดาย  กึกก้อง
ความดีค่ากำจาย คงอยู่
ชนชื่นชวนแซ่ซ้อง  แด่เอื้อ สุนทรสนาน
   
กว่าสิบปีที่ผ่านก็นานอยู่       ที่ครูเอื้อจากโลกคีตศิลป์
แต่ทุกแห่งทุกหนยังยลยิน กล่าวระบิลถึงครูมิรู้เลือน
วาระครบเจ็ดรอบของคุณครู ผู้รอบรู้เรื่องดนตรีหาใดเหมือน
นามของครูคงสนิทติดใจเตือน   ทุกวันเดือนเพลงยังดังยั้งยืนยง
ให้สมเจตน์ ครูเอื้อไม่เบื่อสร้าง   เพลงทุกอย่างด้วยใจรักใหลหลง
ขอบูชาด้วยลีลาบรรเลงวง  เพลงครูเอื้อเพื่อส่งจิตระลึก
“ ในฝัน “ ฝันเห็นซอแนบแก้ม  หน้าครูแจ้มเจนชัดสงัดดึก
จันทร์แจ้มฟ้าแสงนวลชวนระทึก   พาให้นึกเพลงแรกครูร้องมา
“ พรานทะเล “ นึกพรานหลวงแหล่งเรียนก่อน      รักการสอนการดนตรีฝีมือกล้า
รับพระราชทานยศเป็น “ เด็กชา “   จนย้ายมาอยู่กรมศิลปากร
ไวโอลิน แซ็กโซโฟน ก็เชี่ยวชาญ อยู่กรมโฆษณาการชื่อกระฉ่อน
วงดนตรีมีนามสุนทราภรณ์   สกุล “ สุนทร “ สมาสกับ “ อาภรณ์ “ ไว้
“ ถ้ารักลั่นเปรี้ยง “ เสียงปึงปัง  เสียงคงดังเกินคนสุดทนได้
ความรักของครูเงียบสนิทใน   คอยจนได้ดวงใจมาครอบครอง
“ บ้านเรือนเคียงกัน “ รำพันอยู่      เฝ้าแอบดู “ นวลปรางนางหมอง “
“ บุพเพสันนิวาส “ ประสาทปอง “ ยอดดวงใจ “ จึงต้องไม่แคล้วกัน
“ พี่รักเจ้า “ “ หนึ่งในดวงใจ “ นี้  “ วิมานสีชมพู “ หฤหรรษ์
เฝ้าวิงวอนงอนง้อ “ ขอเป็นจันทร์ “  “ เธอกับฉัน “ เพลินชม “ กรุงเทพราตรี “
เขาว่าวงขาดครู “ เจ้าไม่มีศาล “    หาว่า “ ฉันลืมหัวใจไว้ที่นี่ “
ขอค้านว่า ตราบไม่สิ้น “ กลิ่นราตรี “    พวกเรานี้จะบรรเลงเพลงต่อไป
“ กังหันต้องลม “ ผสม “ คนึงสวาท “  “ กลิ่นเนื้อนาง “ มิคลาดจากใจได้
“ กระต่ายโง่ “ หลงจันทร์อันอำไพ       “ ม่านไทรย้อย “ ร้อยรักไว้ตรึงติดตรา
“ ข้างขึ้นเดือนหงาย “ “ บัวกลางบึง “ “ คิดถึง “ “ พิศวาส “ “ ยอดปรารถนา “
“ ขวัญใจเจ้าทุย “ “ รักที่ต้องมนตรา “   “ หงษ์กับกา “ จึง “ ไม่รักใครเลย “
เมื่อ “ ฝนโปรย “ เราบังชายคา  “ ฝากหมอน “ แอบว่าวอนเฉลย
“ รักบังใบ “ “ ทะเลบ้า “ อย่าคิดเชย   “ ฉันยังคอย “ จึงเลยต้องราโรย
“ ฟ้าคลุ้มฝน “ “ ใต้ร่มมลุลี “ “ อ้อมกอดพี่ “ แต่นี้จะหวลโหย
“ น้ำตาดาว “ หยดพรายลงปรายโปรย  ยาม “ ลมโชย “ “ ชื่นชีวิต “ คิดทุกวัน
“ ผู้หญิงก็มีหัวใจ “ ไยกลั่นแกล้ง     “ นางฟ้าจำแลง “ แปลงมา พาสุขสันต์
“ กล่อมวนา “ “ จากนี้ จนนิรันดร์ “   “ เกาะสวรรค์ “ “ ศาสนารัก “ สลักนาน
“ ขอพบในฝัน “ นั้นได้บ้างไหม ยังติดใจเพลงซอที่แสนหวาน
“ ขอให้เหมือนเดิม “ เมื่อวันวาน   เอื้อ สุนทรสนาน คนนิยม
นักดนตรีมีเสน่ห์แต่จนนัก    ด้วยใจรักจึงฝืนทนขื่นขม
ผลิตเพลงหลายพันให้ได้ชม นิ้วพนมกราบครูด้วยดวงใจ
ส่งเสียงเพลงสดใสไปชูจิต   ครูสถิตสรวงสวรรค์ ณ ชั้นไหน
รับเคารพนบน้อมพร้อมมาลัย     ชื่นหทัยเพลงทิพย์ ของคนธรรพ์
   
   

ผู้ส่ง : .กังหันลม

 
บ้านคนรักสุนทราภรณ์ http://dodee.com/suntaraporn
บทกลอนที่ปรากฎที่นี่เป็นบทกลอนที่คนรักบทเพลงสุนทราภรณ์ เป็นผู้เขียนขึ้นหรือคัดหรือตัดตอนมาจากแหล่งความรู้ต่าง ๆ และส่งมาให้เรา โดยมีเจตนาเพื่อเทิดทูนครูเพลงและบทเพลงสุนทราภรณ์ หากท่านพบว่าท่านเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์และไม่ประสงค์ที่จะให้มีการเผยแพร่บทกลอนของท่านสู่สาธารณะ โปรดแจ้งให้เราทราบโดยด่วนเพื่อที่เราจะทำการนำออกจากเว็บไซด์ในทันทีที่ได้รับแจ้งจากท่าน โดยท่านสามารถแจ้งให้ทางเราทราบโดยส่ง email ไปที่ บรรณาธิการห้องบทความ